NOVENDIALE Sacrum


NOVENDIALE Sacrum
NOVENDIALE Sacrum
dupliciter a Romanis actum fuit: unô modô, cum defunctis parentabant seque lustrabant; alterô, cum prodigium quoddam accidisset, quod Novendiali sacrô esset expiandum. Fiebat hoc per novem continuos dies, unde ei nomen; vel a Pontifice Maximo vel a Praetore urbano ex Senatûs decreto indici solitum. De quo Livii locum adscribere, ex l. 1. eius c. 31. non abs re erit: Devictis Sabinis cum in magna gloria magnisque opibus Regnum Tulli, ac tota res Romana esset, nuntiatum Regi Patribusque est, in monte Albano lapidibus pluisse: quod cum credi vix posset, missis ad visendum prodigium, in conspectu haud aliter, quam cum grandinem venti glomeratam in terras agunt, crebri cecidêre caelô lapides. Visi etiam audire vocem ingentem ex summi cacuminis luco, ut patriô ritu sacra Albani facerent, quae velut Diis quoque simul cum Patria relictis oblivioni dederant: et aut romana sacra susceperant, aut fortunae obirati cultum reliquerant Deûm. Romanis quoque ab eodem prodigio Novendiale sacrum publice susceptum est seu voce caelesti ex albano monte missâ (nam id quoque traditur) seu Haruspicum monitu. Mansit certesollemne, ut quandocumque idem prodigium nuntiaretur, feriae per novem dies agerentur. Scaliger in Festum, arbitratur Novendiale sacrum illis factum, quos Tarquinius sub crate necavisset, apud Ioh. Rosin. Antiqq. Rom. l. 4. c. 17. et l. 5. c. ult. ubi Novendialium, Decennalium, Vicennalium, Tricennalium etc. Parentationum item ac aliorum Feralium, originem inde arcessit, quôd nonnulli essent, qui, cum suorum vel propinquorum vel amicorum desiderium minus ferre possent, tertium, septimum, nonum, et quidam vicesimum, trigesimum et quadragesimum diem non sine quadam numerorum religione, defunctorum Manibus ac memoriae statuebant. Celebrari solebant autem haec omnia tum lacte et vinô, tum sertis ac floribus, tum aliis rebus. Ibid. Apud cuiusmodi Novendiales epulas, laudationes defunctorum plerumque factas esse, discimus ex Cicer. de LL. l. 2. Sequebantur epulae, quas inibant parentes coronati, apud quas de mortui laude, cum ni quid veri erat praedicatum. Quam in rem vide Car. Paschalium Coronar. l. 4. c. 7. ut et in voce Novendium.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Look at other dictionaries:

  • Novendiāle sacrum — (röm. Ant.), 1) neuntägiges Fest, welches wegen Anzeige eines Prodigiums, bes. eines Steinregens, öffentlich angestellt wurde. 2) Privatopfer am neunten Tag nach der Beerdigung einer Leiche gebracht, womit ein Schmaus (Coena novendialis, C.… …   Pierer's Universal-Lexikon

  • НОВЕНДИАЛЕ САКРУМ —    • Novendiale sacrum,        1. девятидневный праздник, праздновавшийся Римским государством, после того как видели prodigium, особенно каменный дождь. Liv. 1, 31. 21, 62 и в других местах;        2. частное жертвоприношение, приносившееся на… …   Реальный словарь классических древностей

  • OBSECRARE — alium est devovere, h. e. diris ac imprecatiotionibus defigere et devincire, cuius contrarium resecrare, ut ex Corn. Nepote in Alcibiade c. 6. patet. Graeci ἀναθεματίζειν vocant, de qua voce supra. Hinc Obsecratio, in Gloss. MSS. Matricis… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • Antonio Pollarolo — Naissance vers 1680 Venise, Décès 4 mai 1746 Venise …   Wikipédia en Français


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.